မိုးေရဆိုင္

အေပါက္ရွိလဲ ျပည့္ေနတဲ့ျပတင္းေပါက္ကေန ခံႏိုင္ရည္ကို ဆာတယ္ က်ီးကန္းေတြအေရာင္ကန္းရင္ မနက္ခင္းရဲ ့အဂၤါေလး ေျခာက္ေသြ ့ေနမွာ နာရီရဲ ့ေသြးေၾကာထဲကေန ခုတ္ထစ္ျပီးသား ဘ၀ေတြစုပ္ပစ္လိုက္ လက္ဖ၀ါးျပင္က အေရးအေၾကာင္းေတြကုန္သြားေတာ့ေရာ ဘာအေရးလဲ။ ေျခေထာက္က စၾကိဳက္ခံရတဲ့ မိန္းမေကာင္းလို ကြ်န္ေတာ့္ကို ခံျပင္းပါ။ ႏူးညံ့မႈေတြ သတ္လိုက္မွ ပံုမွန္ေျချပန္ရတယ္ အိပ္ေရးပ်က္ေနတဲ့ ဖိနပ္နဲ ့ ဒီညကို ကန္မယ္။

12 May 2010

တစ္ေယာက္တည္းလင္းေနတဲ ့ ည

တက္မရွိလို ့ အခ်စ္နဲ ့ေလွာ္ေနတဲ့ ေလွငယ္ေလ
ဘယ္နတ္သမီးနဲ ့မွ ညစာမစားဖူးပါဘူးကြာ
ဟိုအရင္ေလၾကီးမိုးၾကီး ၀ုန္းဒိုင္းမွာေတာင္
သံၾကိဳးစာေလး သတ္ပံုမွား မိတဲ့ေကာင္ပါ…။

ေကာင္မေလးရယ္…
ေက်းဇူးျပဳျပီး
ငါ့ကို ခ်ယ္လ္ဆီးၾကည့္ မၾကည့္ပါနဲ ့..။

သူမ စိတ္ဆိုးတိုင္း
ကမ္းေျခမွာ ညိဳ ့ေနတဲ ့မိုးတိမ္
ကြ်န္ေတာ့္ေရွ ့မွာႏွင္းဆီအေသေတြ အတုန္းအရံုး
ေနာက္ဆံုး
ခံတပ္တစ္ခုလံုး ဆုတ္ေပးလိုက္ရတဲ ့ အထိ။

ညီဇံလွ

03 May 2010

ခရမ္းေရာင္ေတြျခံဳထားတဲ့ေန ့က သူမနဲ ့ကြ်န္ေတာ္

ထိုေန ့က အိပ္မက္တစ္ခုမက္ ျဖစ္ခဲ့သည္။အိပ္မက္ထဲတြင္ အိုမာေခရမ္ ႏွင့္ ရွယ္လီတို ့ႏွစ္ေယာက္ ကြ်န္ေတာ့္ဆီ အလည္လာၾကသည္။အိုမာေခရမ္က အရက္ခိုးေတြေ၀သီေနေသာအၾကည့္ျဖင္
့ ကြ်န္ေတာ့္ ၾကည့္ျပီး၊
"ဒုကၡနဲ ့တစ္ခါၾကံဳတိုင္း ခ်စ္သူလက္ကို တစ္ခါကိုင္ခြင့္ရတာ ၊ ျမင့္ျမတ္တဲ့သစၥာတရားက သီးလာတဲ့အသီးအပြင့္ ေလးတစ္ခုပဲေလ"
ျပီးေတာ့ သူက ကြ်န္ေတာ့္လက္နွစ္ဖက္ကို ၾကည့္သည္။ကြ်န္ေတာ္လည္း ေယာင္ယမ္းျပီးကိုယ့္လက္ႏွစ္ဖက္
ကို ငုံ ့ၾကည့္လိုက္ရာ၊ကြ်န္ေတာ့္တြင္ လက္ႏွစ္ဖက္လံုးမရွိေတာ့။ေခြ်းမ်ားက ကြ်န္ေတာ့္မ်က္နွာျပင္တြင္ အလုအယက္ေနရာယူေနေလျပီ။ကြ်န္ေတာ့္... အထိတ္တလန့္ေအာ္ဟစ္လိုက္ေသာ္လည္းဘာသံမွထြက္မလာ။ရွယ္လီက ေရစိုေနေသာ အ၀တ္အစားမ်ားျဖင့္ ကြ်န္ေတာ့္ကိုဂရုဏာအၾကည့္ျဖင့္ၾကည့္ျပီး
"ကိုယ့္ကိုယ္ကို မညာတာ ကိုယ့္အတြက္အသက္ရႈလမ္းေၾကာင္း ရိုးရိုးေလးပါကြာ၊ငါကေတာ့ ငါ့သစၥာတရားနဲ ့ငါ ပင္လယ္ျပင္က္ိုပ ဲေစာင့္ၾကည့္ေနရဦးမွာ"
စင္စစ္ ကြ်န္ေတာ္သည္ ကိုယ္ကိုယ္ကို ညာခဲ့သူတစ္ေယာက္ျဖစ္သည္။ကမၻာဦးစကားသည္ လည္ေခ်ာင္း၀တြင္ ေစာင့္ၾကိဳလွ်က္ရွိေနေလျပီ။
ကြ်န္ေတာ့္ႏိုင္ငံေတာ္မွာ ဥယ်ာဥ္တစ္ခုရွိခဲ့ရင္လည္း ထိုဥယ်ာဥ္နံရံတစ္ေလွ်ာက္ ခ်ိတ္ဆြဲမယ့္ ပထမဆံုးပန္းခ်ီကားမွာ ကြ်န္ေတာ္တြင္ရွိေသာ သူမ၏တစ္ခုတည္းေသာ ရုပ္ပံုသာျဖစ္ေပမည္။
ဒါ..
ကြ်န္ေတာ့္ကို ၾကိမ္ဖန္မ်ားစြာ ရိုက္ခတ္ေနေသာ လိႈင္းျဖစ္သည္။ႏွလံုးသားဒဏ္ရာ အကင္းမေသေသးေသာ သူတစ္ေယာက္ကိုခ်စ္ေရး ဆိုသင့္ပါသလား။ကြ်န္ေတာ့္ရဲ ့လူသားဆန္ေသာေမးခြန္းပဲလား၊အခ်စ္၏တုန္ခါမႈမ်ားၾကားက လြတ္ရာလြတ္ေၾကာင္း ဆင္ေျခတစ္ခုလား မသိပါ။ကိုယ္တိုင္လည္း အခုထိ မရင့္က်က္ႏိုင္ေသးပါ။အခ်စ္သည္ မျမင္ရေသာရႈေထာင့္မွေနျပီး ကြ်န္ေတာ့္ကို ေခ်ာင္းေျမာင္းပစ္ခတ္ေနဟန္ရွိ၏။
မကာရရာသီဖြားတစ္ေယာက္ပါသူမ,ရယ္လို ့ အၾကိမ္တစ္ရာမကဆိုညည္းဖူးပါသည္။ဒါ သူမ,လံုး၀မၾကားနိုင္သည့္ကိုယ္တိုင္ေရးသီခ်င္းတစ္ပုဒ္မွ်သာ။ကံၾကမၼာသည္ အလြန္ေတာ္ေသာ မုဆိုးတစ္ဦးျဖစ္ေၾကာင္း သာဓကနွင့္တစ္ကြ သူမကိုရွင္းျပခ်င္ပါေသးသည္။ကြ်န္ေတာ္သည္ အခ်စ္ကို မီးေလာင္ရာ ေလမပင့္ခ်င္သူသာျဖစ္သည္္။ထို ့ျပင္
ေလာကကိုအရြဲ ့တုိက္တတ္ေသာ ဘာသာရပ္တြင္ ကြ်န္ေတာ္သည္ ဂုဏ္ထူးျဖင့္ေအာင္ျမင္ခဲ့သူျဖစ္သည္။ကြ်န္ေတာ့္သီခ်င္းသံမ်ားသည္ လက္ခုပ္သံမ်ားဆိတ္သုဥ္းေနေပလိမ့္မည္။ကမၻာေပၚတြင္ ကြ်န္ေတာ္အဆိုခ်င္ဆံုးသီခ်င္းမွာ သူမအတြက္ သစၥာရားပင္။ထို ့အတြက္ သူမထံမွ ရင္ခုန္သံႏွင့္ညီမွ်ေသာ ဂစ္တာတစ္လံုးသည္ ၾကိဳးျပတ္ရန္ အဆင္သင့္ရွိေနေခ်လိမ့္မည္။
သူမ,က ဥမၼာဒီၱမဟုတ္သလို ကြ်န္ေတာ္လည္း သီ၀ိမင္း မဟုတ္ခဲ့ပါ။ျငိမ့္ျငိမ့္ေလးစီးဆင္းမႈကိုသာ ကြ်န္ေတာ္ ခံစားသည္။တစ္စိမ့္စိမ့္စီး၀င္ေစမည္။ျပင္ပမွ သက္ေရာက္မႈမ်ား ဘာမွမလိုအပ္ပါ။အိပ္မက္ဆန္ေသာလက္ေတြ ့ကို ကြ်န္ေတာ္ၾကည္ႏူးသည္။ဆန္ရဲေသာ သတိၱလည္းရွိ၏။သို ့ေသာ္ အားအင္တို ့သည္ တစ္ခါတစ္ရံ အင္အားေတာ့မျဖစ္ခဲ့ပါ။အဘယ့္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ ဘ၀သည္ ဘ,တစ္လံုးႏွင့္၀,တစ္လံုး ေပါင္းစပ္ရန္မလြယ္ကူေသာေၾကာင့္ပင္။ကြ်န္ေတာ္သည္ မုသားမပါေသာ စကားတို ့ျဖင့္ အသက္ရႈရန္ ၾကိဳးပမ္းေနသူသာ၊သူမ,ထံမွ ေခ်ာကလက္ေရာင္ ေလွာင္ရယ္သံမ်ား လက္ခံရရွိျပီးလည္းျဖစ္သည္။သိပ္ေတာ့ မဆန္းလွပါ။သူမ,က ကြ်န္ေတာ့္ကို သူမထက္ အသက္အနည္းငယ္သာၾကီးေသာ ကေလးတစ္ေယာက္လို သေဘာထားေနဟန္ရွိေနသည္။
သူမထံမွ ကြ်န္ေတာ္ေမွ်ာ္လင့္ျပီးေသာ၊ကြ်န္ေတာ္ကုိေသြးပ်က္ေစေသာ စကားတစ္ခြန္း(သို ့မဟုတ္)
ကြ်န္ေတာ့္ရင္ခြင္ကို ျဖတ္နင္းသြားမည့္ရယ္သံတစ္ခိ်ဳ ့ေရာက္လာမည္မွန္း ေၾကကြဲစြာၾကိဳသိေန၏။ထိုခရမ္းေရာင္တံခါး၀မွ၀င္လာမည့္ စကားမ်ားအား ရင္ခြင္လမ္းရိုးတစ္ေလွ်ာက္ ႏွလံုးသားအထိ စီး၀င္ေစမည္ ျဖစ္သည္။(တရားမ၀င္ ပစၥည္းတင္သြင္းမႈနွင့္ တရားစြဲလွ်င္လည္း ရပါသည္)
သူမတြင္ ဂရိေက်ာက္ဆစ္ရုပ္နွင့္တူေသာ ေမးခြ်န္ခြ်န္ေလးမ်ားမရွိသလို၊ကြ်န္ေတာ္လက္ႏွစ္ဖက္သည္လည္း ထိတိုင္းေရြျဖစ္သည့္ မိုက္ဒက္ဘုရင္၏လက္မ်ား မဟုတ္ခဲ့ပါ။သီခ်င္းတစ္ပုဒ္လို ကြ်န္ေတာ့္ကို ခပ္ေပ်ာ္ေပ်ာ္ေလး ဆိုမသြားရန္ ေတာင္းပန္ခ်င္သည္။ဒါ...မေတာ္တစ္ဆေၾကြသြားေသာ သစ္ရြက္တစ္ရြက္မဟုတ္ပါ။ကမၻာေက်ာ္ျပဇာတ္ တစ္ပုဒ္မဟုတ္သလို ဆယ့္ႏွစ္နာရီတစ္ခ်က္ေက်ာ္က ၀တ္လစ္စ
လစ္ အနမ္းမ်ိဳးလည္းမဟုတ္ပါ။သစၥာတရား၏ ျမစ္လက္တက္ေလး တစ္ခုမွ်သာျဖစ္သည္။
နာဖ်ားျခင္းနဲ ့ရက္စြဲမ်ားတြင္ က်င့္သားရေနျပီျဖစ္ေၾကာင္း၊ဘ၀ကို လူနည္းနည္းျဖင့္ ျဖတ္သန္းခ်င္ေၾကာင္း အခါအားေလွ်ာ္စြာ ကြ်န္ေတာ္ေျပာျပခဲ့သည္။သူမထံပ်ံသန္းသြားေသာ စကားလံုးတို ့ကို
သစ္ပင္စိမ္းစိမ္းတို ့က ၀ါးျမိဳစားေသာက္ ပစ္လိုက္ဟန္ရွိသည္။အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ ကာဗြန္ဒိုင္ေအာက္ဆိုဒ္
သည္ အပင္တို ့အတြက္ နာမည္ၾကီးစားေသာက္ဆိုင္ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ပင္။
အထက္ပါအတိုင္း တိမ္ေတြညိဳခဲ့ရသည္။
အထက္ပါအတိုင္း ရယ္သံမ်ား၊
အထက္ပါအတိုင္း ၀တ္ေက်တမ္းေက် ယဥ္ေက်းမႈမ်ား။
သူမ အေပၚထားသည့္ စိတ္ကို အခ်စ္ဟု လြယ္လြယ္ေလး ဖြင့္ေျပာမည့္သူ လည္းမဟုတ္ပါ။
Romantic ၏ျပီးလြယ္ပ်က္လြယ္ေသာ သေဘာကို ကြ်န္ေတာ္မုန္းသည္။
ေနေရာင္ျခည္လိုမလင္းလက္ခဲ့ေသာဘ၀မို ့ ကြ်န္ေတာ့္ဘက္သို ့မ်က္နွာမူနုိင္ေသာ ေနၾကာပန္းတစ္ပြင့္မွ မေမွ်ာ္လင့္ခဲ့သည္မွာ ကံၾကမၼာ၏အလိုေတာ္အတုိင္းသာျဖစ္သည္။ႏွလံုးသားသည္ မြန္းၾကပ္
ဟန္ျဖင့္ ကြ်န္ေတာ့္ကို ေခါင္းေမာ္ၾကည့္ေနေလျပီ။
ဘ၀တြင္ ကြ်န္ေတာ္အမုန္းဆံုးအရာင္မွာ အျဖဴေရာင္ျဖစ္သည္။(တိုက္ၾကီးတြင္ စာသင္
ေနေသာ စာေရးဆရာမအျဖဴေရာင္မဟုတ္ပါ)အျဖဴေရာင္သည္ အေျဖာင့္ဆန္သည္။တစ္လမ္းေမာင္းေသာ လမ္းျဖစ္သည္။ပ်က္လွ်င္ ျပင္ရန္မလြယ္ေခ်။ကြ်န္ေတာ္မုန္းသည့္ အျဖဴေရာင္၏အဓိက အခ်က္မွာ ေျပာင္းလဲလြယ္ကူေသာေၾကာင့္ပင္။
ထပ္ေျပာရလွ်င္ ကြ်န္ေတာ္အခ်စ္ဆံုးအရာင္မွာ အၾကည္ေရာင္ျဖစ္သည္။တစ္ဖက္ႏွင့္တစ္ဖက္ ထိုးေဖာက္ျမင္နိုင္စြမ္းရွိသည္။ကြ်န္ေတာ္သည္ သူမနွင့္ေတြ ့တိုင္း အၾကည္ေရာင္လႊမ္းေသာ ႏွလံုးသားျဖင့္သာ
ဆက္ဆံခဲ့သည္။သူမ,သိေသာ ကြ်န္ေတာ့္ရာသီဥတုသည္ ကြ်န္ေတာ့္ပတ္၀န္းက်င္ႏွင့္ တိုက္ရိုက္အခိ်ဳးက်ေစခဲ့သည္။အၾကည္ေရာင္၏ ႏွစ္ျမတ္ဖြယ္ေကာင္းေသာအခ်က္မွာ မုသားစကားတို ့ကို တား
ျမစ္ထားျပီး၊သနားစရာေကာင္းေသာ အၾကည္ေရာင္၏အားနည္းခ်က္မွာ ေလွာင္ရယ္သံတို ့နွင့္ရင္ဆိုင္ရျမဲ ျဖစ္
သည္။ယခုတိုင္ သူမ၏ရယ္သံမ်ား ကြ်န္ေတာ္ထံ တိုးတိတ္စြာ ေပါက္ကြဲေနဆဲ။
အျမဲတမ္းလိုလို..
ျပဒါးသုတ္ထားေသာ ျပကၡတိန္တစ္ခ်ိဳ ့ကို ရုတ္သိမ္းေပးရန္ေတာင္းဆိုခဲ့ဖူးသည္။သို ့ေသာ္ သူမ,က ကြ်န္ေတာ္ကို ၾကည့္ျပီးေလွာင္ရယ္ရသည္ကို ကမၻေက်ာ္ေဒးဗစ္ေကာ္ပါဖီး၏ မ်က္လွည့္ထက္ ပိုျပီး
စိတ္၀င္စားေနပံု ရသည္။ကြ်န္ေတာ္လည္ေခ်ာင္း၀၌ အက်ဥ္းက်ေနေသာ ကမၻာဦးစကားသည္လည္း အားေကာင္းေမာင္းသန္ ညိဳွးငယ္စူးရွေနဆဲ။
ဘာမွမေသခ်ာေသာေလာကၾကီးတြင္ ခ်စ္ျခင္းတစ္ခုတည္းကို ေသခ်ာခဲ့ခ်င္သူမွာ ကြ်န္ေတာ္သာျဖစ္သည္။ခ်စ္သူကို ခ်စ္ရင္းႏွင့္ ခ်စိစိတ္ကို အျမဲတမ္းႏႈိူးဆြေနတတ္ေသာ လူတန္းစား မွာလည္း
ကဗ်ဆရာပင္ျဖစ္သည္။ထို ့အတြက္ ႏႈတ္ခမ္းနီမေလးမ်ား ႏွေခါင္းရႈတ္လိမ့္မည္မွာေသခ်ာသည္။
ထို ့ထက္ေသခ်ာသည္ကား..
ကြ်န္ေတာ္သည္ သူမအတြက္ စိုင္းစိုင္းခမ္းလိွဳင္ မဟုတ္ခဲ့ျခင္းပင္..။

ညီဇံလွ

29 April 2010

သူငယ္ခ်င္းမေလးရဲ. စိတ္အိမ္ေလးထဲ မုိးရိပ္ေလရိပ္ေတြ ပ်ံလြင့္လာတဲ့ေန ့

စကားလံုးေတြၾကီး သက္သက္ဆို
က်ြန္ေတာ္ ဘယ္သူူနဲ ့မွစကားမေၿပာဘူး
က်ြန္ေတာ္က
ကမာၻေက်ာ္ မိုနာလီဇာ.အၿပံဳးကို
တစ္စက္ေလးမွ ၾကည့္မရခဲ့သူူ၊
စကားနည္းတယ္၊ ရုပ္ဆိုးတယ္၊
ဘ၀ကိုယ္တိုင္ အခ်ဳိနည္းခဲ့ေတာ့
ၾကက္ဟင္းခါးသီး အရြဲ ့တိုက္ျပီး စားျဖစ္တယ္။

ေလာကၾကီးကိုယ္တိုင္က စာလံုးေပါင္းမွန္ရဲ ့လား။
လိပ္စာမွားပို ့လိုက္တဲ့ စာတစ္အိတ္လို
ဘယ္အလင္းတန္းမွေရာက္မလာဘူး။
ကမာၻေၿမရဲ့လက္ေဆာင္လေရာင္တစ္ခုလို
သူမရဲ ့ သက္မဲ့ဓာတ္ပံုေလး ကြ်န္ေတာ့္ လက္မွာ ရွင္သန္လို ့..။

ေသာၾကာေန ့ အားတယ္တဲ့
ယုန္နဲ ့လိပ္ အေၿပးၿပိဳင္သြားတယ္
ေမာင္ပိုကို က်ားကိုက္သြားတယ္
စင္ဒရဲ လား ကိုယ္တိုင္
ဖိနပ္ နံပါတ္ မွားသြားတဲ့ေန ့။

က်ြန္ေတာ္က
တံခါးေတြဖြင့္ထားၿပီး
အခန္းေလးခန္းရဲ့ ေၿခသံအတိုင္း
သူမဆီ တံခါးေခါက္တယ္။
သူမက.....
ပြင့္အံဆဲဆဲႏွင္းဆီပြင့္ဖတ္တခုေနာက္ကြယ္
ပံုၿပင္ဆရာတစ္ေယာက္ရဲ့ စႏၵရားသံနဲ့
က်ြန္ေတာ့္ကို ေခ်ာင္း...ေခ်ာင္းၿပီးၾကည့္ေနေလရဲ့။

အလင္းေရာင္ၿပည့္၀တဲ့အခန္းထဲ
က်ြန္ေတာ္ကိုေခၚသြားပါ
ရဲတစ္ေယာက္မ်က္လံုးနဲ့ က်ြန္ေတာ့္ကိုၾကည့္ပါ၊
ၿပီးမွ
ရင္ထဲက ရွိတဲ့အတိုင္းၿပံဳးၿပပါ၊
က်ြန္ေတာ္ဟာ
အပူ ေရာ အေအး ေရာေလာင္က်ြမ္းခဲ့ဘူးသူပါ.။

ညီဇံလွ

24 April 2010

အရူးစကားတိုးတိုးေလး ေျပာ

လူစံုေအာင္ ေစာင့္စရာမလိုဘူး
လေရာင္နဲ ့ လွ်ပ္စစ္မရွိလည္း ကဗ်ာေရးလို ့ရတယ္။
ကမၻာသစ္တည္မယ့္အေၾကာင္း
ငွက္ေမြးမယ္ဆိုတဲ ့ အေၾကာင္း
ငွက္ေတြ အျပင္ထုတ္ျပီး ခ်စ္သူကို
ငွက္ေလွာင္အိမ္ထဲ ထည့္ထားမယ္ဆိုတဲ ့အေၾကာင္း။

ရာသီဥတုပူတယ္
မသန္ ့ဘူးတဲ့
သစ္ပင္ေတြ ကာဘြန္ဒိုင္ေအာက္ဆိုဒ္ေတြ အန္ခ်၊
လူေတြ တရားေတြ အန္ခ်၊
ကမၻာကိုယ္တို္င္ လူေတြကို အန္ခ်။

တစ္ေနရာရာကို ခုန္တက္မွာလား
တစ္ေနရာရာက ျပဳတ္က်လာတာလား၊
လြတ္သြားတဲ့ အထူးကားကို ေငးေမာ
ထမင္းခ်ိဳင့္တန္းလန္းနဲ ့ ကြ်န္ေတာ့္ညီမေလးမ်ား။

တစ္ေယာက္တည္းေျပးေနတဲ့အေမွာင္ေတြ ဖတ္ဖတ္ကိုေမာလို ့ေပါ့
ဖုတ္ဖတ္ခါထလာတဲ့ ဒဏ္ရာေေတြ
ေလာကဓံကို ရွက္ျပံဳးေလးျပံဳးလို ့…၊
“ေနေရာင္ျခည္ထိရတာ နာတယ္ အေမရယ္”

ညီဇံလွ

12 April 2010

တစ္ျခမ္းပဲ့ သၾကၤန္

“ညီမ မအားဘူး…
ေနာက္လည္း ထြက္လာခ်င္မွ လာခဲ့ေတာ့မယ္”
သၾက္န္ဟာ သၾက္န္မပီသေပမယ့္
ေႏြၾကိဳေတးကေတာ့ ေႏြၾကိဳခဲ့တယ္။

ေကာင္းကင္ေအာက္က ပင္လယ္လုိ
အလြမ္းဟာ အေငြ ့ပ်ံခ်င္သလို ပ်ံ၊
ခမ္းေနတဲ ့ ႏွလံုးသား ဟာ
ခံႏိုင္ရည္ကို ဆာတယ္…။

ပိေတာက္တစ္ပင္လံုး လဲျပီးမွေတာ့
ဘယ္ရနံ ့မွ ရနံ ့မပီေတာ့ဘူး။
ေပါက္ပန္းေလးဆယ္ဂီတ
ေရအတုေတြနဲ ့ ့ေက်ာေျပာင္ေနတဲ ့ သၾက္န္လမ္းမမွာ
မင္းကို ျမင့္ျမင့္ျမတ္ျမတ္ၾကီး လြမ္း…
ကို္ယ္ဟာ မင္းအပူနဲ ့ ပ့ဲဲက်လာတဲ့
အမည္ မသိရပ္၀န္းက ေရခဲအပိုင္းအစေလးလည္း ျဖစ္တယ္။

ညီဇံလွ
(၁၂.၀၄.၂၀၁၀)

Type the rest of your post here.

09 April 2010

အိပ္ယာထျပီးေနာက္ (၁)

ေသြးၾကြေသာမုန္တိုင္းလို
ျမင္ကြင္းကို ခိုးယူသြားျပီ။

စိတ္ဆာတိုင္း ထေသာက္လိုက္မိ
ေရအတု၊
ႏွလံုးသားရဲ ့သာေရးနာေရးအေၾကာင္း ဖတ္မိေတာ့
သံေယာဇဥ္ အတု၊
မီးစာကုန္ေရခမ္း ျပကၡဒိန္ကိုၾကည့္မိေတာ့
ရက္စြဲအတု၊
စူပါမားကတ္ဆန္ဆန္ ေစ်းကြက္၀င္လာတယ္
အဆင့္ျမင့္ေခြ်တာေရးစနစ္နဲ ့ ၀ဖီးေနတဲ ့
အျပံဳးအတု။

ကိုယ့္ဖိနပ္ေအာက္က ေျမၾကီးဟာ ကမၻာနဲ ့ေ၀းေနဆဲ
အတုေတြ အမွန္တကယ္ စိမ္းလန္းဖို ့
ညကေပးထားတဲ ့ႏႈိးစက္
မနက္ဘက္မျမည္ဘူး။ ။

ညီဇံလွ

Type the rest of your post here.

01 April 2010

ကိုယ္တိုင္ေရးဒဏ္ရာ

ေနာင္တအေရာင္းဆိုင္ေရွ ့
အိပ္ေမာက်ေနတဲ့ သိုးတစ္ေကာင္လား၊
တစ္၀က္ဟေနတဲ့ ျပတင္းေပါက္လား၊
မဖြင့္ရေသးတဲ့ ဆိပ္ကမ္းတစ္ခုလား။

ထိမိရွမိတုိင္း
စာရြက္ေပၚလိမ့္ေနေအာင္ေျပးတဲ့ ကြ်န္ေတာ့္ကမၻာေလး..။

ေက်းဇူးျပဳျပီး
မီးေတာင္ေခ်ာ္ရည္ တစ္ဖန္ခြက္နဲ ့
ညီမွ်တဲ့
ေဆာင္းတစ္ရာသီစာေလာက္ mailပို ့လိုက္ပါ၊
စိတ္က တရားကိုမမိေသးဘူး။

ေန ့ေတြက...
ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ေျပာသြားတဲ့ ကံစမ္းမဲလို။

၀တ္ေက်တမ္းေက် လာလည္သြားတယ္၊
လက္မွတ္ရ ဧည့္ၾကိဳအျပံဳးနဲ ့
တြဲလက္မ်ား၊
ေလွာင္ရယ္သံေတြ သီးလို ့။

ကိုယ့္ေရွ ့က ေျခလွမ္းမ်ား...
မိုးတိမ္လို၊မီးခိုးေငြ ့လို၊ဆပ္ကပ္သမားလို၊ကြံင္းလယ္ဒိုင္လို၊
ဆရာ၀န္လို၊ သားသတ္သမားလို။

မိုးလင္းတာနဲ ့
သမင္လည္ျပန္အၾကည့္ေတြသာ
ကိုယ့္မ်က္ႏွာကို ျဖတ္,ျဖတ္ ရိုက္သြားေလရဲ ့။

ညီဇံလွ

Type the rest of your post here.